X
تبلیغات
MS-GEOLOGIST - سازند سروک

ریزرخساره‌ها و چینه نگاری سکانسی سازند سروک در شمال شرق گچساران

به منظور بررسی رخساره‌ها، محیط رسوبی و چینه نگاری سکانسی سازند سروک در شمال شرق گچساران یک برش چینه‌ای در تنگ گرگدار مورد مطالعه قرار گرفته است. سازند سروک در این برش به ضخامت 450 متر بوده و عمدتاً از لایه‌های سنگ آهکی متوسط تا ضخیم لایه و توده-ای تشکیل شده است. بر اساس تغییرات رخساره‌ای و خصوصیات سنگ شناختی 9 ریزرخساره متفاوت تشخیص داده شد که در سه کمربند رخساره‌ای لاگون، سد و دریای باز نهشته شده‌اند. بررسی رخساره‌های توالی مطالعه شده نشان می‌دهد که رخساره‌های سازند سروک در یک رمپ کربناته نهشته شده است. سه سکانس رسوبی درجه 3 در سازند سروک بر اساس روند عمیق و کم عمق شدگی تشخیص داده شده است. سکانس اول به سن آلبین پسین ـ سنومانین میانی است. مرز بین سازند کژدمی و سازند سروک به عنوان mfs و بخش قاعده‌ای سازند سروک به عنوان HST سکانس اول در نظر گرفته شده است. رخساره‌های HST در این سکانس عمدتاً از نوع دریای باز می‌باشند. مرز بالایی این سکانس از نوع SB2 است. سکانس دوم به سن سنومانین می‌باشد. دسته رخساره‌های پیش رونده (TST) این سکانس از رخساره‌های دریای باز تشکیل شده است. رخساره‌های تشکیل دهنده HST عمدتاً از رخساره‌های دریای باز و لاگون تشکیل گردیده و سکانس سوم در سنومانین پسین نهشته شده است. دسته رخساره‌های پیش رونده (TST) در این سکانس متشکل از رخساره‌های تالاب است. سطح حداکثر پیش‌روی (mfs) با رخسارة بار مشخص می‌گردد. رخساره‌های تشکیل دهنده HST از رخساره‌های لاگون می‌باشد. مرز بالایی این سکانس از نوع 1SB است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مصطفي  | لینک ثابت |

چينه نگاري سکانسي سازند سروک در منطقه فارس ساحلي جنوب باختر ایران 

(برش هاي کوه سياه،خورموج و کنگان)

سازند سروک(آلبین بالایی و سنومانین) یکی از سنگ های مخزن هیدروکربور در جنوب باختر ایران است. این سازند،بطور عمده، از سنگ های کربناته ساخته شده است. بررسی های صحرایی و آزمایشگاهی نشان می دهند که سازند سروک، در منطقه فارس ساحلی، در چهار کمربند رخساره ای دریای باز، سد،تالاب پشت سد و پهنه بین جزر و مدی پایینی(بخش نزدیک به تالاب) وابسته به یک پلاتفرم کربناته نوع رمپ، نهشته شده اند. چینه نگاری سکانسی سازندهای کژدمی و سروک نشان می دهد که توالی رسوبی این سازندها(در برش های کوه سیاه و خورموج) دربردارنده سه سکانس رسوبی است. سکانس نخست(آلبین بالایی تا سنومانین زیرین) دربردارنده دسته رخساره ای LST(ماسه سنگ همراه با دو افق قرمز رنگ پیزوئید هماتیتی) TST(رخساره های تالابی) و HST(رخساره های تالابی تا پهنه بین جزر و مدی پایینی) است. سکانس دوم(سنومانین زیرین تا میانی) دربردارنده دسته رخساره ای TST(رخساره های پهنه بین جزر و مدی پایینی، تالابی، سدی و دریای باز) و HST(رخساره های دریای باز، سد و تالاب) است. سکانس سوم(سنومانین میانی) دربردارنده دسته رخساره ای TST(رخساره های تالاب، سد و دریای باز) و HST(رخساره های دریای باز،سد وتالاب) است. سکانس نخست دربردارنده سازند کژدمی و بخش زیرین سازند سروک(مادود پایینی) است. این سکانس با مرز سکانس نوع1( ) روی سازند داریان جای دارد. سکانس دوم در بخش میانی سازند سروک جای دارد. مرز پایینی و بالایی سکانس دوم ناپیوستگی نوع 2( ) است. سکانس سوم در بخش بالایی سازند سروک جای دارد. مرز بالایی سکانس سوم، افق لاتریتی(ناپیوستگی سنومانین/ تورونین) مرز سکانسی نوع 1،است. در برش کنگان تنها سکانس های رسوبی 1و2 شناسایی شده اند. بالا آمدگی همزمان با رسوبگذاری گنبد نمک کنگان، به کمان قوی، به فرسایش بیشتر/ نهشته نشدن بخش بالایی سازند سروک در برش کنگان انجامیده است، آنچنانکه، سکانس سوم در برش یاد شده دیده نمی شود. نبودن بخش بالایی سازند سروک(upper sarvak member) در برش های کوه سیاه و خورموج، به گمان قوی، به دلیل تکاپوی سیستم گسل کازرون بوده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مصطفي  | لینک ثابت |

بيواستراتيگرافي و ميکروفاسيس سازند سروک در ميدان نفتي گچساران (چاه شماره 55)

رحيمي نژاد اميرحسين,وزيري مقدم حسين,صيرفيان علي,صفري امراله,اميري بختياري حسن

چکیده مقاله :

  تعداد 231 مقطع ميكروسكپي مربوط به سازند سروك كه با ضخامت 844 متر، در چاه شماره 55 واقع در ميدان نفتي گچساران قرار دارد، مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس اين مطالعات، 5 جنس و 5 گونه از ميکروفسيل هاي پلاژيک و 23 جنس و 21 گونه از فرامينيفرهاي بنتيک شناسايي شدند که بر طبق آنها، چهار بيوزون تشخيص داده شده در چاه مزبور عبارتند از: Favusella washitensis range zone، Rudist debris zone، Nezazzata.- alveolinids assemblage zone و.Oligosteginid assemblage zone  با توجه به موارد ذكر شده سن سازند سروك در چاه مورد مطالعه، آلبين بالايي تا سنومانين مي باشد. در اين تحقيق، مرز تحتاني سازند سروك به صورت پيوسته و مرز فوقاني آن به صورت ناپيوسته تشخيص داده شد. هفت ميکروفاسيس نيز در سازند سروك شناسايي شدند. بر اساس اين ميکروفاسيس ها، سازند سروك بيشتر در محيط هاي رسوبي درياي باز، سد و مرداب ته نشست پيدا كرده است. همچنين يك سيكل رسوبي پسرونده كه متعلق به بخش زيرين تا مياني و يك سيكل رسوبي پيشرونده ناقص كه مربوط به بخش بالايي سازند سروك مي باشند، تشخيص داده شدند. با در نظر گرفتن اين موارد، سازند مذكور در يك رمپ هموكلينال نهشته شده است. فراواني خرده هاي روديست در ناحيه مورد مطالعه و همچنين نوع ميکروفاسيس ها، نشان دهنده رسوبگذاري سازند سروک در چاه شماره 55، در محيطي حاره اي و در دريايي کم عمق و غني از اکسيژن مي باشد.

دانلود مقاله

نوشته شده توسط مصطفي  | لینک ثابت |